K&N GEMS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 55 / 336

www.kalyanamitra.org

ธรรมกายคืออะไร “ธรรมกาย” คือ กายแห่งการตรัสรู้ธรรม ที่มีอยู่แล้วในศูนย์กลางกายของมนุษย์ ทุกคน มีลักษณะคล้ายพระพุทธรูป ประกอบด้วยลักษณะมหาบุรุษครบถ้วน ทุกประการ เกตุเป็นรูปดอกบัวตูม ใส สว่างเป็นแก้วตลอ

ค ปฐมบทวิชชาธรรมกาย ขณะที่เจ้าชายสิทธัตถะประทับอยู่ ณ โคนไม้พระ ศรีมหาโพธิ์ในวันเพ็ญเดือน ๖ เมื่อ ๒,๖๐๐ ปีมาแล้วนั้น ทรงตั้งสัจจะด้วยพระทัยอันเด็ดเดี่ยวว่า “แม้เลือดเนื้อใน กายของเราจะเหือดแห้งไป เหลื

ในวันที่ถือเป็นวันสำคัญเมื่อ 2,600 ปีที่แล้ว เจ้าชายสิทธัตถะตั้งสัจจะในการบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณที่โคนไม้พระศรีมหาโพธิ์ ทรงเจริญสมาธิภาวนา และบรรลุความรู้ที่สำคัญหลายประการ ซึ่งพระมงคลเทพมุนีอธิบายว่

ธรรมกาย คืออะไร หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธ ปรินิพพานไประยะหนึ่งแล้ว จำนวนพระอริยบุคคลทั้ง หลายก็ค่อย ๆ ลดลง ผู้เข้าถึง “ธรรมกาย” ก็ลดน้อยลง เช่นกัน เป็นเหตุให้ “วิชชาธรรมกาย” ของพระสัมม

ธรรมกายคือการเข้าถึงความรู้ที่แท้จริงของพระพุทธศาสนาที่ยอดเยี่ยม ซึ่งพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ได้เปิดเผยอย่างชัดเจน ในการที่มนุษย์ทุกคนมี ‘กาย’ ที่สามารถรู้แจ้งในธรรมได้อยู่ในตัวเอง โดยธรรมกายนี้ เ

ว ఏ คล้ายพระพุทธรูป ประกอบด้วยลักษณะมหาบุรุษ ครบถ้วนทุกประการ เกตุเป็นรูปดอกบัวตูม ใสสว่างเป็น แก้วตลอดทั้งองค์ คำว่า “ธรรมกาย” นั้น พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) มิได้เป็นผู้บัญญัติขึ้นเอง ในพระไตรปิฎก

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับธรรมกายตามหลักพุทธศาสนา โดยมีการพูดถึงลักษณะของมหาบุรุษและความสำคัญของการปฏิบัติธรรมตามวิธีการโบราณ ระบุแหล่งที่มาของคำว่าธรรมกายในพระไตรปิฎกและเอกสารทางประวัติศาสตร์ รวมถ

ส่วน “วิชชาธรรมกาย” ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ค้นพบนั้น เกิดขึ้นหลังจาก ที่ท่านปฏิบัติธรรมจนเข้าถึงพระธรรมกายแล้ว จากนั้น อาศัยธรรมจักษุของพระธรรมกายที่ท่านเข้าถึงศึกษา ค้น

วิชชาธรรมกายที่พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ค้นพบคือแก่นแท้ของพระพุทธศาสนาที่เลือนหายไปเกือบ ๒,๐๐๐ ปี ท่านได้เข้าถึงและศึกษาจนได้ความรู้ลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมกาย และเน้นย้ำว่าหากไม่มีก็จะไม่มีใครสามารถแส

Go ประเสริฐกว่า เข้าถึงพุทธรัตนะแล้วเลิศประเสริฐกว่าทั้งนั้น รัตนะใดสู้ไม่ได้ทั้งนั้น สวิญญาณกรัตนะ อวิญญาณกรัตนะ ที่อยู่ในไตรภพสู้ไม่ได้ทั้งนั้น แพ้พุทธรัตนะทั้งนั้น เพราะฉะนั้นผู้ที่ได้พุทธรัตนะ ที่

ในพระธรรมเทศนาเรื่องรัตนสูตร เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2497 ได้มีการเสนอถึงคุณค่าและความสำคัญของพุทธรัตนะ ว่ามีความประเสริฐกว่าแก้วอื่นในไตรภพ ที่ไม่นำมาซึ่งความเข้าใจผิด เนื้อหายังพูดถึงการค้นพบวิชชาธรรม

การปฏิบัติธรรมจนเข้าถึง “ธรรมกาย” และการ ค้นพบวิชชาธรรมกายของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ถือเป็นพยานแห่งการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นการรื้อฟื้นค่าสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในด้านก

การเข้าถึงธรรมกายและวิชชาธรรมกายของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เป็นพยานแห่งการตรัสรู้ธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การค้นพบนี้ช่วยในการฟื้นฟูค่าสอนดั้งเดิมของพระพุทธศาสนาให้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง แล

๑๐ ก็ดี พรหมกายก็ดี ธรรมภูติก็ดี พรหมภูติก็ดี นี้แหละ เป็นชื่อของตถาคต) แห่งที่ ๒ อยู่ในพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โสภิตวรรคที่ ๑๔ ความว่า ธมฺมกายญจ ที่เป็นติ เกวล์ รัตนากร วิโกเปต น สกโกนติ โก ท

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและความสำคัญของตถาคตในพระพุทธศาสนา โดยอ้างอิงจากพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย โดยเฉพาะธรรมกายที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมและมีความสำคัญต่อผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ผลกระทบที่

เจริญเติบโตแล้ว พระธรรมกายอันน่ารื่นรมย์ของหม่อมฉัน พระองค์ทำให้เติบโตแล้ว) หลักฐานธรรมกาย ที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์อื่น ๆ ๐ ในอรรถกถา มีปรากฏอยู่ ๒๕ แห่ง 0 ๐ ในฎีกาพระวินัยที่ชื่อว่า “สารัตถทีปนี” กล่าวถ

บทความนี้สำรวจหลักฐานเกี่ยวกับพระธรรมกายที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น อรรถกถา สารัตถทีปนี วิสุทธิมรรค และมิลินทปัญหา รวมถึงความสำคัญของพระธรรมกายในการการเห็นและการปฏิบัติธรรมของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุ

๑๒ " ๐ ในจารึกลานทอง กล่าวถึง “ส่วนสูงของพระธรรมกาย ไว้ด้วย หลักฐานนี้ยืนยันคำสอนของพระเดชพระคุณ พระมงคลเทพมุนีและศิษย์ เกี่ยวกับ “การวัดมิติของ พระธรรมกาย” ว่าไม่ใช่สิ่งที่อยู่นอกเหนือจากตำราแต่ อย่า

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการวัดมิติของพระธรรมกาย ตามที่ปรากฏในจารึกลานทอง ที่ยืนยันความถูกต้องของคำสอนของพระมงคลเทพมุนี โดยหลักฐานที่มีในคัมภีร์ฝ่ายมหายานที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับธรรมกายซึ่งตรงกับการ

ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย การค้นพบวิชชาธรรมกายของ หลวงปู่นับเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ เพราะมิได้เป็นการปฏิบัติตามหรือจดจำ จากตารา แต่เป็นการรู้เห็นและเข้าถึง ธรรมจริงแท้ที่มีอยู่ภายในด้วยตนเอง โดยการดำาเนินจ

๑๔ กำเนิดผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หรือหลวงปู่ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ถือกำเนิด ในสมัยรัชกาลที่ ๕ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ท่านมีนามเดิม ว่า สด มีแก้วน้อย เกิดเมื่

พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2427 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรคนที่สองของนายเงินและนางสุดใจ มีพี่สาวและน้องชาย นับตั้งแต่เด็กท่านศึกษาเล่าเรียนที่วัด จนสามารถอ่านเขียนได้อย่า

เมื่อหลวงปู่มีอายุได้ ๑๙ ปีเศษ ท่านก็เล็งเห็น ความไม่มีสาระในการทํามาหากิน เนื่องจากขณะที่น่าเรือ เปล่ากลับจากขายข้าวแล่นเข้าไปในคลองเพื่อเดินทางกลับ ท่านต้องระแวดระวังภัยที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุก บ้านนั

เมื่อหลวงปู่มีอายุ ๑๙ ปี ท่านได้เห็นถึงความลำบากในการหาเงินเลี้ยงชีพ โดยเฉพาะการระแวดระวังภัยจากโจรในคลอง หลังจากผ่านอันตรายมาได้ ท่านมีความสลดใจและตัดสินใจบวชเพื่อแสวงหาหนทางพ้นทุกข์ โดยได้อธิษฐานว่า

สองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี สมดังที่ได้ อธิษฐานไว้ โดยมีพระอาจารย์ดี วัดประตูสาร เป็นพระ อุปัชฌาย์ พระครูวินยานุโยค (เหนี่ยง อินทโชโต) วัด สองพี่น้อง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย

หลวงปู่จนฺทสโร ได้รับการบวชที่วัดสองพี่น้อง สุพรรณบุรี โดยมีพระอาจารย์ดีเป็นพระอุปัชฌาย์และศึกษาพระวินัยอย่างเข้มข้น หลังจากนั้นท่านได้เดินทางไปที่วัดพระเชตุพน วิมลมังคลาราม ในกรุงเทพฯ โดยตั้งใจศึกษาบ

ลงมือฉันไปได้ค่าเดียว ท่านเหลือบไปเห็นสุนัขแม่ลูกอ่อน ผอมโซเดินมา ท่าทางเหมือนอดอาหารมาหลายวัน ด้วยจิต เมตตา ท่านจึงตัดสินใจแบ่งข้าวที่เหลืออยู่อีกคำหนึ่งและ กล้วยนํ้าว้าครึ่งลูกสละให้เป็นทานแก่สุนัข

เรื่องราวนี้เล่าถึงความเมตตาของผู้คนที่แบ่งปันอาหารแก่สุนัขและพระภิกษุ รวมถึงความตั้งใจที่จะสร้างโรงครัวเลี้ยงพระสามเณรเพื่อให้มีความสะดวกในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ยังมีการศึกษาพระไตรปิฎกซึ่งนำไปสู่ควา

Go แล้ว ท่านจึงหยุดเรียนคันถธุระ และหันมาตั้งใจเรียน วิปัสสนาธุระให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป อย่างไรก็ตามตลอดเวลาที่ผ่านมานั้น แม้ท่านตั้งใจ เรียนคันถธุระตลอดมา แต่ท่านก็ไม่เคยว่างเว้นการฝึกฝน ธรรมปฏิบัติเลยแม้แ

ในชีวิตสมณะของหลวงปู่ ท่านได้เรียนรู้วิปัสสนาธุระอย่างต่อเนื่อง โดยมีพระอาจารย์หลายท่านเป็นครูศึกษาสำคัญ ตั้งแต่วันที่บวชครั้งแรก ท่านศึกษาและฝึกฝนอย่างจริงจัง ทำให้ได้รับการรับรองผลจากครูบาอาจารย์และ

ศึกษาวิธีการปฏิบัติเพิ่มเติมด้วยตนเองจากคัมภีร์วิสุทธิ มรรค ซึ่งเป็นคัมภีร์แม่บทของการปฏิบัติธรรม ค้นพบวิชชาธรรมกาย ในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ ย่างเข้าพรรษาที่ ๑๒ หลวงปู่ เดินทางไปจําพรรษาที่วัดโบสถ์ (บน) ตำบลบาง

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติเพิ่มเติมจากคัมภีร์วิสุทธิ มรรค โดยมีหลวงปู่ที่ปฏิบัติธรรมมานานถึง 12 พรรษา ได้เดินทางไปยังวัดโบสถ์ (บน) เพื่อแสดงธรรมแก่พระภิกษุและฆราวาส ในขณะที่หลวงปู่ตระหนักถึ

๒๐ เรียบร้อยแล้ว ท่านจึงเดินเข้าสู่อุโบสถเพื่อปฏิบัติธรรม โดย ตั้งปณิธานในใจว่า หากไม่ได้ยินกลองเพลก็จะยังไม่ลุกขึ้น จากที่ ท่านหลับตาภาวนา “สัมมา อะระหัง” จนกระทั่ง ใจหยุดเป็นจุดเดียวกัน เห็นเป็นดวงใ

ในวันที่หลวงปู่เดินเข้าสู่อุโบสถ ท่านได้ตั้งปณิธานเพื่อปฏิบัติธรรม โดยมีการเพ่งภาวนา "สัมมา อะระหัง" จนเกิดความรู้สึกสงบมีดวงใสอยู่ที่ศูนย์กลางกายและความปีติ ท่านได้ลิ้มรสประสบการณ์จิตที่ล้ำลึกและไม่ไ

ท่านจึงตั้งสัจจาธิษฐานทำสมาธิภาวนาอย่างเอาชีวิต เป็นเดิมพันว่า “ถ้าเรานั่งลงไปครั้งนี้ ไม่เห็นธรรมที่ พระพุทธเจ้าต้องการ เป็นอันไม่ลุกจากที่นี้จนหมดชีวิต” เมื่อตั้งจิตมั่นลงไปอย่างนั้นแล้ว ท่านได้แสดง

บทความนี้เสนอเรื่องการตั้งสัจจาธิษฐานในการทำสมาธิ โดยท่านได้แสดงความตั้งใจที่แน่วแน่ในการค้นหาธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงรู้ ในขณะที่ท่านเจริญสมาธิและต้องเผชิญกับอุปสรรคอย่างมด และเป็นการแสดงความสละเพื่อมุ่